Barucas nueiturnas

Enero 17, 2007

As zinglas d’a mia memoria m’han portau enta ista luenga que amaga más purnas en o calibo d’o que o pueblo que encara a fabla, e o que ya no a fabla e mesmo a disprezia, pueda pensar-se-ne. Nomás cal aguaitar por a plegada d’o Dante que escalibe o fuego e rebelle e ennoblexca as suyas formas. Iste sebastianismo pessoano, mito nazionalista metamorfosiau en literario, aduya a paganos como yo a enzetar un triballo terne e cutiano, de begadas solenco, por a trasfigurazión d’o mito en reyalidat. No importa si triunfamos porque ni a posteridat ni garra inmortalidat nos asperan. A cursa que diya a diya endrezemos será a unica recompensa. O dixó dito Machado: caminán, no bi ha camín, se fa camín en marchar.

Entry Filed under: Uncategorized. .

Leave a Comment

Required

Required, hidden

Some HTML allowed:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <pre> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Calendar

Enero 2007
L M X J V S D
    Jun »
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031  

Most Recent Posts